Współczesny materiał sklejkowy składa się z minimum trzech warstw fornirów o grubości niecałego milimetra każdy. Układa się je względem siebie pod kątem prostym ( czyli krzyżowo), a stosowany klej jest zazwyczaj na bazie żywicy. Cienkie płaty drewna, będące elementami składowymi sklejki, pozyskuje się poprzez skrawanie konarów drzew. W Polsce stosuje się trzy rodzaje skrawania: płaskie ( dodatkowo dzieli się na pionowe i poziome), obwodowe bądź też mimośrodkowe ( kombinacja płaskiego i obwodowego). Jednakże nazewnictwo sklejki zależy głównie od materiału drewna, z którego została wykonana ( a dokładnie od rodzaju zewnętrznych fornirów). Według normy PN- EN-3 wyróżnić można cztery klasy sklejek. Pierwsza, klasa E, jest przeznaczona dla sklejek praktycznie bez wad. Klasa I posiada nieznaczne zróżnicowania kolorystyczne, pojawiają się sęki szpilkowe ( maksymalnie 3 sztuki), nieznaczne do 2mm uszkodzenia krawędzi oraz pojawiają się wstawki, które zapełnione są specjalnie dobranym kolorem. Klasa II charakteryzuje się uszkodzeniami krawędzi aż do 5 mm, małej wielkości przebarwieniami . Natomiast do Klasy IV zaliczane są sklejki wadliwe, które nie kwalifikują się do żadnej innej klasy.
Copyright @ 2001 - 2011 www.drewsystem.com.pl - Produkcja elementów ze sklejki | Kontakt
Wszelkie zastrzeżone znaki towarowe zostały użyte tylko w celach informacyjnych.